Το ότι η κατάσταση είναι άκρως απελπιστική στη Δανία του Νότου (όπως προεκλογικά υποσχόταν ο Πρωθυπουργός ότι θα έκανε τη χώρα, αν κέρδιζε τις εκλογές), το γνωρίζουν όλοι. Το γνωρίζουν ακόμη και οι πέτρες που άρχισαν σιγά-σιγά να κυνηγάνε τους διαχρονικά υπεύθυνους. Το γνωρίζουν και τα ψάρια των θαλασσών μας που βλέπουν κάθε ημέρα το καράβι που λέγεται «Ελλάς» να κλυδωνίζεται στη δίνη των κυμάτων έτοιμο να καταποντισθεί.
Εύλογα, λοιπόν, διερωτάται κανείς αν είναι στραβός ο γιαλός ή αν στραβά αρμενίζουμε. Δυστυχώς συμβαίνουν και τα δύο. Και ο γιαλός έγινε στραβός, μετά από τόσες και τόσες καταστροφικές παρεμβάσεις που έγιναν σε βάρος του από τους εκφραστές του πολιτικού μας συστήματος, και στραβά μας αρμενίζουν οι καπετάνιοι μας.
Φθάσαμε στο σημείο να γίνουμε ο περίγελως του κόσμου. Η περηφάνια του Έλληνα ξεφτιλίζεται καθημερινά. Η απειλή της φτώχειας και της εξαθλίωσης γίνεται κάθε ημέρα που περνά όλο και πιο έντονος εφιάλτης για τη συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων. Η διάλυση του κράτους βιώνεται σε κάθε βήμα από τους πολίτες. Ο ορίζοντας να γίνεται όλο και πιο θολός. Ακόμη και η αυτή η ύπαρξη της χώρας μας κινδυνεύει πια στα σοβαρά.
Και βλέπουμε το πολιτικό μας σύστημα να έχει αποτύχει πλήρως στην αντιμετώπιση της κατάστασης. Αδιάφοροι, άβουλοι και ανίκανοι όλοι τους να σώσουν τη χώρα. Κι ας είναι αυτοί που με τις πράξεις ή τις παραλήψεις τους μας έφεραν εδώ που βρισκόμαστε. Το καράβι μας πλέει, πλέον, χωρίς πυξίδα, χωρίς καπετάνιο, χωρίς κυβέρνηση, χωρίς αντιπολίτευση.
Οι υπεύθυνοι για όλα αυτά που περνάει σήμερα ο λαός μας έχουν και την πελώρια ευθύνη να βρουν τρόπους να ξεπεράσουμε την κρίση, δίνοντας πρώτοι αυτοί το παράδειγμα. «Ο τρώσας και ιάσεται» έλεγαν οι Αρχαίοι. Αλλιώς η οργή και η αγανάκτηση του κόσμου θα τους πάρει και θα τους σηκώσει.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου